Het opmerkelijke comebackverhaal van Sascha Nijs
Toen Sascha Nijs in volle voorbereiding zat voor de wedstrijd Sterkste Man van België, leek niets zijn droom nog in de weg te staan. Hij had net de titel Sterkste Man van Vlaanderen gewonnen en verkeerde in de vorm van zijn leven. Tot één verkeerde beweging tijdens een training alles veranderde. Wat volgde was een acute hernia met spierverlamming, een operatie door neurochirurg dr. Eno Lavrysen in AZ Rivierenland en een lange weg terug.
Op zijn 25e zette Sascha zijn eerste stappen in het ‘strongman’ en groeide hij uit tot een vaste waarde in het Belgische circuit. Jarenlang draaide zijn leven rond trainen, eten en herstellen, waardoor de Oost-Vlaming na vijftien jaar hard werken zicht had op de titel die nog ontbrak op zijn palmares: Sterkste Man van België.
Tot het tijdens een gewone trainingssessie misliep. "Ik deed een 'good morning', een oefening waarbij je vooroverbuigt met gewicht om de rugspieren te trainen, wanneer ik plots wegviel. Even later kwam ik opnieuw bij bewustzijn en voelde ik onmiddellijk dat er iets niet klopte”, vertelt de nu 39-jarige Sascha. "Ik had geen kracht meer in mijn linkerbeen. Op de spoeddienst testten ze mijn reflexen met het befaamde hamertje, maar mijn knie reageerde niet meer. Toen wist ik dat het ernstig was."
Onderzoeken brachten snel een acute hernia aan het licht die een zenuw afknelde. Door de spierverlamming was een snelle operatie noodzakelijk om blijvende schade te voorkomen. Via zijn sportarts kwam Sascha terecht bij neurochirurg dr. Eno Lavrysen in AZ Rivierenland. Die bevestigde dat uitstel geen optie was. De hernia moest snel worden geopereerd om de zenuw maximaal te ontlasten en verdere schade te voorkomen.
Stap voor stap vertrouwen terugwinnen
“Met een heel klein hartje werd ik het operatiekwartier binnengereden”, blikt Sascha terug. De ingreep verliep helemaal volgens plan en tot zijn eigen verbazing mocht hij al snel opnieuw bewegen. "Ik moest slechts één nacht in het ziekenhuis blijven. De dag na de operatie stond ik alweer zelf recht en mocht ik naar huis. Op dag twee wandelde ik zelfs al enkele kilometers. “Ik wilde voelen wat nog mogelijk was. Natuurlijk was alles gevoelig, maar de operatiewonde deed meer pijn dan mijn rug. Dat gaf me vertrouwen."
Toch bleef voorzichtigheid noodzakelijk. Enkele maanden lang bestond zijn revalidatie uitsluitend uit wandelen, zwemmen en eenvoudige oefeningen zonder gewichten. Niet alleen fysiek, maar ook mentaal moest Sascha herstellen. Vooral de oefening waarbij hij geblesseerd raakte, bleef een drempel. "Ik had schrik, dat geef ik eerlijk toe. Daarom ben ik eerst begonnen met de beweging na te bootsen met een bezemsteel op de rug. Gewoon om opnieuw vertrouwen te krijgen."
Van rugpatiënt terug naar krachtpatser
Tijdens een controle bij dr. Lavrysen kreeg Sascha het nieuws te horen waar hij op hoopte. "Dr. Lavrysen zei dat alles mooi genezen was, dat de zenuw opnieuw vrij lag en dat ik opnieuw mocht beginnen opbouwen. Na een gesprek met mijn gezin beloofde ik dat ik nog een keer alles op alles zou zetten om de titel in de wacht te slepen. Of ik zou winnen of niet, na de Sterkste Man van België zou ik stoppen met competitie en ‘normaal’ gaan krachttrainen.”
Gedurende de voorbereiding bleef de twijfel bij Sascha wel nog aanwezig, maar fysiek leek de acute hernia hem niets meer in de weg te leggen. "Op de wedstrijddag moesten we bij een bepaald onderdeel starten met een gewicht dat twintig kilogram zwaarder was dan wat ik voordien nog had durven trainen. Maar zodra ik de eerste poging deed, voelde ik dat alles klopte. Het gewicht vloog omhoog en dit gevoel gaf me een enorme boost voor de rest van de wedstrijd.” Zo kroonde hij zich enkele maanden nadat het licht uitging in de gym tot Sterkste Man van België.
Blijven bewegen
Vandaag traint Sascha nog steeds, zonder competitieambities en vooral zonder pijn. Hij verloor meer dan twintig kilogram lichaamsgewicht en kiest bewust voor een balans in het voordeel van zijn lichaam. Terugkijkend heeft hij vooral één boodschap voor mensen die herstellen van een blessure of operatie. "Je lichaam is sterk, maar je geest is vaak nog sterker. Laat een blessure niet jouw volledige identiteit bepalen en blijf bewegen. Rust is belangrijk, maar stilzitten helpt niet vooruit. Rust roest, ik zou het niet beter kunnen zeggen”, klinkt het.
Dagelijks leven zonder pijn
Terwijl we ons klaarmaken voor een fotosessie met zijn trofee, tovert Sascha nog een T-shirt uit zijn tas. “Dit is mijn wedstrijdshirt van tijdens de Sterkste Man van België, inclusief scheurtjes van de ruwe gewichten. Ik zou hem graag overhandigen aan dr. Lavrysen omdat hij niet enkel mijn hernia heeft geopereerd, maar ook naar mijn toekomst na de operatie heeft geluisterd. Veel mensen zouden meteen gezegd hebben dat ik moest stoppen. Hij hielp mij net om op een veilige manier terug te keren naar de sport én naar een dagelijks leven zonder pijn. Zonder de begeleiding had ik deze comeback waarschijnlijk nooit kunnen maken”, besluit hij.
Neurochirurg dr. Eno Lavrysen herinnert zich het traject nog heel goed. “Het is altijd fijn om patiënten nadien te zien terugkeren naar een actief leven. In dit geval is dat natuurlijk bijzonder zichtbaar. Maar de boodschap geldt voor iedereen: een goede ingreep is één stap, revalidatie en samenwerking maken het verschil. Met dit verhaal willen we andere patiënten hoop geven. Niet om te tonen hoe uitzonderlijk Sascha’s prestatie is, maar om te laten zien dat vooruitgang mogelijk blijft, ook na een zware ingreep. “Je moet luisteren naar je lichaam en naar de mensen die je begeleiden. Dan kan je verder komen dan je op dat moment zelf denkt.”